Cel regulatora prędkości silnika

Specjaliści pracujący z narzędziami elektrycznymi, napędami do maszyn do szycia, a także innymi urządzeniami zaangażowanymi w różne sfery przemysłowe i domowe, często muszą radzić sobie z koniecznością dostosowania prędkości. Nie jest dobrym pomysłem przeprowadzenie takiej procedury poprzez wyłączenie zasilania. W tym samym czasie traci moc silnika elektrycznego, zmniejsza prędkość, ostatecznie zatrzymuje się.

Schemat silnika z wirnikiem wewnętrznym

Schemat silnika z wirnikiem wewnętrznym.

Dlatego najlepszą opcją do wdrożenia zarządzania prędkością jest regulacja napięcia i odwrotna komunikacja z prądem obciążenia w silniku.

Ogólne koncepcje sterowania prędkością silnika

Zazwyczaj w urządzeniach elektrycznych i przyrządach stosuje się silniki uniwersalne ze wzbudzeniem szeregowym. Ich praca sprawdzała się w prądach bezpośrednich i przemiennych. Cechy tego regulatora silnika obejmują pojawienie się samoindukcyjnych impulsów o sile przeciwelektromotorycznej. Ma to miejsce podczas otwierania uzwojeń twornika umieszczonych na blaszce kolektora, w przypadku ich przełączania. Impulsy te są takie same jak w amplitudzie, ale w fazie są całkowicie przeciwne.

Kąt wychylenia, za pomocą którego przemieszcza się siła przeciwelektromotoryczna, zależy od zewnętrznych właściwości silnika elektrycznego, jego obciążenia i tak dalej. Negatywny wpływ jest następujący:

Typowy schemat prędkości wiercenia regulatora

Typowy schemat prędkości wiercenia regulatora.

  • moc silnika jest tracona;
  • iskra pojawia się na kolektorze;
  • grzanie uzwojenia formuje się powyżej normy.

Pewna ilość siły przeciwelektromotorycznej jest anulowana przez kondensatory krążące w węźle.

Procesy, które występują w systemie regulatora z linkiem sprzężenia zwrotnego, mogą być reprezentowane w ten sposób. Ruch odniesienia, który określa prędkość obrotową silnika elektrycznego, jest ściśle uformowany za pomocą obwodu rezystancyjno-pojemnościowego.

Gdy obciążenie wzrasta, moment obrotowy maleje, a wraz z nim prędkość obrotowa maleje. Powstała siła przeciwelektromotoryczna, która była skierowana między katodą i elektrodą ładującą, zmniejsza się.

Zawsze sprowadza się do zwiększenia napięcia na tyrystorze. Zaczyna się od kąta zwłoki i dostarcza większą ilość prądu do silnika elektrycznego, jednocześnie kompensując zmniejszenie prędkości obrotowej.

W ten sposób impuls napięciowy staje się zrównoważony, co może sprawić, że regulator prędkości silnika. Za pomocą pożądanego przełącznika można włączyć napięcie bez dokonywania dodatkowych regulacji. Prawidłowo dobrany tyrystor o najniższym prądzie przełączania lepiej stabilizuje prędkość zwojów.

Powrót do spisu treści

Zastosowanie sterowania obrotowego w silnikach o różnej mocy

Zasada opisana powyżej dotyczy również silników dużej mocy. Jedyną różnicą jest to, że instalacja tranzystora jest wykonywana na chłodnicy, której całkowita powierzchnia wynosi od 25 cm2 i więcej.

Sprzęt o niskiej mocy jest stosowną mocą, której poziom napięcia stałego wynosi 12 V. To samo dotyczy uzyskania niskiej prędkości. Po wystawieniu na wysokie napięcie, działający mikroukład jest zasilany stabilizatorem parametrycznym, którego maksymalna wartość wynosi 15 V. Co więcej, prędkość jest kontrolowana przez zmianę średnich wartości impulsów przyłożonych do sprzętu.

Jeśli potrzebujesz dostosować prędkość silnika elektrycznego, na wale którego występuje wysoki moment obrotowy, będziesz potrzebował maksymalnej mocy. Rezystor tłumiący i diody zapewniają zasilanie urządzenia. Ładunek kondensatora ze źródła zapewnia opóźnienie fazowe przy otwieraniu tyrystorów.

Kondensator ładuje się do poziomu, przy którym wyzwalany jest tranzystor, a tyrystor zostaje uruchomiony z dodatnim napięciem anodowym. Po rozładowaniu kondensatora, tranzystor jednozłączowy zostaje wyłączony. Rodzaj silnika i szacowana głębokość sprzężenia zwrotnego określają wartość rezystora.

Dodaj komentarz